Fyrir 8 árum var þessi kona full af skömm og drifin áfram af sársauka. Flestar ákvarðanir voru gerðar til að fylla upp í brotna sál sem leiddi af sér ósigur og særindi fyrir aðra. Hún áttaði sig ekki á hvað vantaði því í hennar veika mætti var hún að reyna að gera „allt rétt“.
Hún var svo sannarlega búin að reyna að gera allt vitlaust – bókstaflega. 19 ára í fangaklefa, tekin í blakkáti undir stýri. Þarna var hún búin að vera í viðjum fíknar síðan hún var 11 ára gömul. Þetta var endastöðin, hún gafst upp, fékk hjálp og fyrir kraft Guðs náði hún að vera heiðarleg.
Hún fékk fúsleika til að taka leiðsögn og gera allt sem er „eðlilegt“ að gera í þessari stöðu sem hún var í. Hún fór að sjá framfarir utan frá en sálin hennar var enn brotin. Hún reyndi sitt allra besta og hafði barnatrú sem hjálpaði henni mikið.
Það kom að tímapunkti að það sem heimurinn gat gefið henni, með því að fylgja öllum óskrifuðu reglunum, var ekki duga til. Afleiðingar ákvarðana sem voru teknar út frá því að reyna að lækna sárin í sálinni leiddu hana á verri stað andlega. Það var ekkert sem hún gat öðlast eða náð árangri í sem myndi lægja öldurnar í hennar lífi – nema mögulega fara aftur að drekka.
En Guð hafði aðra áætlun! Vinkona hennar bauð henni í kirkju, þetta var aðeins öðruvísi kirkja þar sem fólk lyfti upp höndum og var frjálst í að lofa Guð. Hún fann strax létti frá álagi heimsins og gat fengið hvíld í sálina þann tíma sem hún var í kirkjunni. En þar fékk hún að heyra um Jesú, að Jesú fór á krossinn fyrir hana, alla hennar skömm, sekt og sársauka.
Þarna fyrir 8 árum eignaðist hún trú, sem er besta gjöf sem hún hefur fengið. Loksins gat hún farið heim til sín og haldið áfram. Hún átti loksins von sem hún var ekki að finna í neinu veraldlegu, heldur í trú sem sigrar heiminn og tengingu við Jesú sem elskar hana skilyrðislaust, fyrirgefur, gefur náð, miskunn, kraft, öryggi, skjól og þennan frið sem lægir ólguna í lífinu sem hún fann loksins.