Fyrir nokkrum árum var ég trúleysingi. Ekki af reiðu gerðinni, ekki af þeirri gerð sem rökræddi við eða móðgaði kristna, heldur verra: afskiptalaus trúleysingi.
Ég trúði ekki á Guð eða neitt andlegt og það hvarflaði sjaldan, ef nokkurn tíma, að mér. Ég hafði ekkert eða engan í kringum mig sem trúði eða minntist jafnvel á Guð, ég man ekki einu sinni eftir að hafa séð færslu á samfélagsmiðlum um neitt því tengt. Ég vissi nákvæmlega ekkert um Biblíuna, ekki einu sinni grunnatriðin sem flestir þekkja eins og flóðið eða tilgang krossins.
Ég lifði kærulausu lífi því mér fannst ég stöðugt vera döpur og tóm og vildi deyfa þá tilfinningu. Ég vann 60 tíma á viku og sleppti því að sofa til að djamma þrjá daga í viku og verða drukkin/í vímu. Ég get hugsað um að minnsta kosti fimm tilvik sem hefðu átt að skilja mig eftir látna en fannst eins og mér hefði verið bjargað með kraftaverki eða dauðinn hefði misst af mér um hársbreidd.
Eina nóttina fór ég að sofa og dreymdi skýrasta draum sem ég hef nokkurn tíma upplifað. Ég var í lautarferð á túni í dal. Himinninn byrjaði að hristast og stór sprunga myndaðist í miðjunni (nei, ég vissi ekki að það væri til himinhvelfing á þeim tíma, hehe) og ég sá Jesú birtast, risastóran, fallegan og með afar skæru ljósi sem streymdi frá honum. Það er enn erfitt fyrir mig að skilja/útskýra ljósið en það var fallegt!
Ég byrjaði að svífa upp af lautarferðarteppinu og fann engan ótta og horfði ekki á neitt nema Jesú. Við vorum mörg sem svifum upp í líkama hans, hann var með hlýjasta bros og sagði á mjög blíðlegan hátt: „Ég hef alltaf elskað þig.“
Ég vaknaði í móðursýkiskasti því þetta virtist svo raunverulegt og áþreifanlegt, þessi heimur virðist vera „draumurinn“ fyrir mér núna. Ég náði í ruslapoka og henti strax öllum dökku fötunum mínum/hlutunum og fór beint í bílinn til að ná í Biblíu. Ég veit að það var Guð því ég hafði (og hef enn) hvöt til að þekkja Guð sem er ekki sjálfsprottin. Allt fyrsta árið reyndi ég að lesa Biblíuna en ég gat ekki skilið neitt af henni, eða ég sofnaði strax þegar ég reyndi að lesa hana. Það var eins og ég væri í örvæntingu að reyna að lesa eitthvað skrifað á öðru tungumáli. Mig byrjaði að dreyma drauma þar sem ég sá bókstaflega staðina í Biblíunni og sat á þessum kletti við á með Jesú og hann útskýrði grunnatriðin fyrir mér og leiðrétti mig. Ég hélt að þetta væru kannski bara draumar en þegar ég lít til baka fékk ég fullkomlega nákvæmar útskýringar á hlutum í Biblíunni sem ég hafði aldrei lesið eða heyrt um áður.
Nú þegar ég hef gefið líf mitt Kristi hefur þessi tómleiki aldrei snúið aftur til mín. Jafnvel á slæmum dögum er alversti dagur sem ég hef átt samt 1000 sinnum betri en besti dagurinn minn þegar ég var trúleysingi. Jafnvel þegar ég glími við erfiðleika eða upplifi þrengingar, ber ég djúpa gleði og frið vitandi að Guð situr rétt fyrir ofan himinhvelfinguna og sér allt, og að andi hans er með okkur stöðugt. Allt sem kemur fyrir mig kemur líka fyrir Guð og hann reisir mig alltaf við þegar ég fell.
Það er djúpur léttir sem ég finn vitandi að þetta er bara hinn efnislegi heimur og að líkami minn er bara tímabundið tjald fyrir anda minn.
Það undrar mig enn þann dag í dag að Guð hafi sýnt mér slíka miskunn og persónulega náð til mín til að tryggja að ég fengi tækifæri, því hver er ég? Jesús skapaði allt og er konungur yfir öllu, en samt er hann svo auðmjúkur og kærleiksríkur að hann VILL í raun að fólkið sem hann skapaði muni eftir heimilinu og finni leiðina aftur til hans. Hann þarfnast okkar á engan hátt, en vill að sálir okkar verði hólpnar og snúi aftur til hans. Almáttugur Guð sem er svona persónulegur og umhyggjusamur er hugljúft fyrir mig.
Uppáhaldsþátturinn minn við Guð er að hann telur engan of lítinn eða of langt leiddan og hann er nálægur svo mörgum á mjög persónulegan hátt.
Þegar ég lít til baka bjargaði hann 100% lífi mínu á yfirnáttúrulegan hátt öll þessi skipti til að bjóða mér síðar náð. Ég verð oft viðkvæm því minningar skjóta upp kollinum þar sem ég vissi það ekki á þeim tíma, en það er nú mjög augljóst að Guð var með mér allan tímann og að líf okkar er fullkomlega skipulagt í átt að tilganginum sem hann hefur fyrir okkur.
Ef þú komst svona langt – þá er þetta ekki ætlað að vera „ég, ég, ég“ saga, heldur er þetta hluti af mörgu sem ég get hrósað mér af varðandi Guð og dýrð hans. Hann er bestur. ❤️